به گزارش روابط عمومی سازمان تبلیغات اسلامی؛ حجت‌الاسلام محمد باقر ولدان شامگاه سه‌شنبه در سخنرانی خود در حرم مطهر شاهچراغ (ع) بر ضرورت بهره‌گیری از الگوی علمی و معرفتی حضرت معصومه(س) در مسیر تربیت نسل آینده و تحول در نظام آموزشی تأکید شد.

وی با اشاره به جایگاه رفیع حضرت فاطمه معصومه(س)، ایشان را شخصیتی علمی، معرفتی، تربیتی و تمدن‌ساز توصیف کرد و افزود: اگرچه در تاریخ از ایشان با عنوان کریمه اهل‌بیت (ع)یاد می‌شود، اما شخصیت ایشان تنها یک جنبه عاطفی و معنوی ندارد، بلکه ایشان در خانه‌ای که کانون علم و امامت بود و در کنار بزرگانی همچون امام موسی کاظم(ع) و امام رضا(ع) رشد یافتند.

حجت‌الاسلام ولدان با استناد به واقعه‌ای تاریخی درباره پاسخگویی حضرت معصومه(س) به پرسش‌های شیعیان در غیاب امام کاظم(ع)، این رویداد را پیامی برای جامعه علمی دانست و گفت: در فرهنگ اهل‌بیت(ع)، علم نوری است که انسان را می‌سازد و سپس موجب تعالی دیگران می‌شود؛ بنابراین استاد واقعی کسی نیست که تنها به انتقال مطالب بپردازد، بلکه کسی است که شاگرد را به مرحله فهم، انتخاب و رشد برساند.

وی هجرت حضرت معصومه(س) از مدینه به ایران و قم را الگویی برای «هجرت برای حقیقت» خواند و افزود: این حرکت یک جابه‌جایی جغرافیایی ساده نبود، بلکه سفری برای دفاع از حقیقت بود که سرانجام قم را به یکی از بزرگ‌ترین کانون‌های معرفت شیعی بدل کرد؛ همان‌طور که یک استاد می‌تواند با ورود به کلاس، مسیر زندگی یک نسل را تغییر دهد، یک انسان بزرگ نیز می‌تواند تاریخ یک شهر را متحول کند.

مدیرکل تبلیغات اسلامی فارس با تأکید بر اینکه استاد، امانت‌دار نسل است، اظهار کرد: دانشجو و طلبه‌ای که مقابل استاد می‌نشیند، فقط یک نام در فهرست حضور و غیاب نیست، بلکه امانتی الهی است؛ چراکه یک جمله یا برخورد کریمانه استاد می‌تواند جوانی را از ناامیدی به زندگی بازگرداند و ذهن او را برای دهه‌ها فعال سازد، لذا رسالت استاد فراتر از انتقال دانش و شامل انتقال نگرش، انگیزه، اخلاق و هویت است.

وی با اشاره به پیوند میان حرم حضرت معصومه(س) و حضرت شاهچراغ(ع)، تصریح کرد: شاهچراغ(ع) و حضرت معصومه(س) به ما می‌آموزند که علم زمانی ماندگار می‌شود که با ولایت، معنویت و خدمت به مردم پیوند بخورد؛ همان‌طور که حرم می‌تواند دانشگاه انسان‌سازی باشد، دانشگاه نیز برای انجام رسالت خود باید به انسان‌سازی بیاندیشد.

حجت‌الاسلام ولدان در پایان بر لزوم عهدی جدید در آغاز سال تحصیلی تأکید کرد و گفت: پیشنهاد می‌کنم امسال را برای خودمان نه فقط به عنوان سال تحصیلی، بلکه به عنوان سال یک عهد جدید بنامیم؛ عهد کنیم هر دانشجویی که از کلاس ما خارج می‌شود، تنها دانشی بیشتر نیاموخته باشد، بلکه یک قدم انسان‌تر شده باشد؛ عهد کنیم کلاس ما به جای محل صرف انتقال اطلاعات، به محلی برای شکل‌گیری تفکر، امید، اخلاق و مسئولیت اجتماعی بدل شود تا دانشجو در پایان ترم بتواند بگوید که این استاد، او را به انسانی بهتر تبدیل کرده است و باید از خود بپرسیم که اگر هر استاد در طول سال تنها زندگی پنج دانشجو را متحول کند، بعد از ده سال چه نسلی ساخته خواهد شد که این معنای واقعی استادی است.